به خرمشهر خوش آمدید، جمعیت 36 میلیون
جام جم آنلاین: از صبح تا حالا كه این یادداشت را مینویسم شاید 1000 بار گذر
تندم را به یاد آوردهام از روبهروی تابلوی سبز خوشامدگویی كه وقتی وارد خرمشهر میشدم، دیده بودمش: «به خرمشهر خوش آمدید، جمعیت 36 میلیون نفر.»
به همراهم گفته بودم: «جمعیت اینجا كه 36 میلیون نفر نیست»! و او لبخند زده بود كه: «خرمشهر كه آزاد شد، جمعیت ایران 36 میلیون نفر بود. این تابلو را نصب كردند تا نشان دهند این شهر متعلق به همه ایرانیهاست.» اما
خرمشهر 70 میلیون نفری نشد، آزاد كه شد، خیلیها رفتند و یادشان رفت آبادش كنند، آنها كه ماندند هم یا دستشان برای خرم كردن دوباره خرمشهر خالی ماند یا تخصصش را نداشتند.
صبح تا همین حالا كه این یادداشت را مینویسم، نامهای را گذاشتهام كنار صفحه كلید رایانهام و تماشایش میكنم؛ نامهای از طرف یكی از هممیهنانم كه خودش را ع غ از خرمشهر معرفی كرده است.
او در نامهاش از خرمشهر پیش از جنگ نوشته، از وقتی كه كارون شیرین بود و شلوغ از كشتیهای تجاری، زمین شلمچه از فراوانی نخلها همیشه سایه بود و خرمشهر شبكه
فاضلاب داشت، پزشك داشت، بیمارستان داشت، بازار داشت، راهآهنی سالم و كامل داشت، آب شرب داشت، ورزشگاه داشت و.... آن روزها خرمشهر معتاد نداشت، بچههای بیمار از آب شرب آلوده نداشت، محلههای فقیرنشین نداشت، خرابههای جنگ نداشت، نخلهای خشك شده و ماهیهای مرده نداشت. آن روزها خرمشهر، خرمشهر بود.
ع غ از خرمشهر به ما نهیب زده است كه چرا چشمهایمان را رو به شهرش بستهایم، كه چرا فراموشش كردهایم، كه چرا یادمان نمیآید 35 روز مقاومت خرمشهریها را در برابر دشمن، كه چرا نمینویسیم با گذشت 21 سال از آتشبس با عراق،
هنوز خرمشهر جنگزده است. نامه ع غ از خرمشهر پر از درد است، پر از گریه است، پر از تصاویری است كه شهریور امسال ما هم آنها را وقتی به خرمشهر رفتیم دیدیم و كاش ع غ از خرمشهر بداند كه ما همه آنچه دیده بودیم را نوشتیم و چاپ كردیم و صدها نفر از هممیهنانمان از سراسر ایران با ما تماس گرفتند و از نگرانیهایشان درباره خرمشهر گفتند و در سوگ شهری كه دوستش میداشتند، شریك شدند و ما در همه آن روزهای پس از چاپ گزارش، چشم انتظار تماسی از سوی مسوولان ماندیم؛ اما....
نه! این
قصه گفتن ندارد؛ چاره فقط دعاست. پس بیایید با هم دعا كنیم معجزه شود و یك روز كه خرمشهریها چشم از خواب گشودند، شهرشان را ببینند كه شده همان خرمشهر رویایی پیش از جنگ كه سرآمد همه شهرهای ایران بود. بیایید با هم دعا كنیم كه....
